facebook
twitter
logotype
deco

Niets weggooien

Micha kijkt uit het raam. Hij is niet vrolijk want het regent. Maar dat is het niet alleen. De wereld is niet leuk. Mensen vechten. Er zijn kinderen zonder huis. Mensen moeten vluchten en mensen worden ziek. Er is niks leuks meer aan. ‘Laat God maar een nieuwe wereld maken,’ zegt Micha.

‘Hoe moet die wereld er dan uitzien?,’ vraagt Jezus. Dat weet Micha wel: ‘Overdag schijnt daar altijd de zon. Alleen in de nacht regent het. Niemand maakt meer oorlog. En alle kinderen hebben een eigen kamer. Niemand hoeft meer bang te zijn want overal is het veilig.’ ‘Wat moet er dan met de oude wereld gebeuren?,’ vraagt Jezus. ‘Die moet God weggooien,’ vindt Micha. Net als oude schoenen.

Jezus kijkt naar zijn eigen oude schoenen. Hij houdt niet van weg gooien. ‘Als we nou zelf eens beginnen met deze oude wereld nieuw te maken,’ zegt hij. ‘Dan hoeft die ook niet te worden weg gegooid. Als iemand bang is, mag die bij ons schuilen. Als iemand geen eten heeft, mag die bij ons aan tafel. En tegen de vechtersbazen zeggen we: ‘We doen niet meer mee.’ Zo maken we de wereld nieuw en hoeven we niemand weg te gooien.’

‘Geloof jij dat dat kan?,’ vraagt Mirjam. Jezus knikt. ‘Van wie heb jij dat geloof gekregen?,’ vraagt Micha. ‘Van Abraham,’ zegt Jezus. ‘Toen God vond dat er een nieuwe wereld moest komen in plaats van de oude, zei Abraham tegen God: ‘Misschien zijn er wel tien mensen in deze wereld te vinden die willen bouwen aan een nieuwe wereld zonder de oude weg te hoeven gooien.’

Mirjam kijkt Micha en Jezus aan. ‘We zijn al met z’n drieën!’ ‘Nog zeven erbij,’ rekent Micha uit. ‘Dat moet lukken!’

Kinderverhaal 26 oktober ’14
Lezing: Genesis 18: 16 – 23
In de koffer: oude schoen of iets moois uit afval gemaakt

Klik op de foto voor het volledige fotoboek